TERAPIA TKANEK MIĘKKICH

Terapia Tkanek Miekkich – Techniki tej metody są bardzo skutecznym sposobem walki

z przykurczami mięśni i bólem. Często po zabiegu ból zmniejsza się tak znacznie, iż osoba

która poddała się terapii nie jest w stanie wskazać miejsca w którym on występował. Podczas

terapii tkanek miękkich wykorzystuje się PIR (Poizometryczna relaksacjia mięśni), MET

(Muscle Energy Technique-Techniki energizacji mięśniowej), Mięśniowo-powięziowe

rozluźnianie (Myofascial Release) , Terapia punktów spustowych (Trigger PointsTherapy)

oraz Techniki Aktywnego Rozluźniania (Aktiv Tissue Release).

 

MET (techniki energizacji mięśni) – to forma diagnostyki i leczenia rękoma terapeuty, podczas

którego, pacjent aktywnie wykorzystuje swoje mięśnie w precyzyjnie kontrolowanej pozycji i

w określonym kierunku, przeciwko oporowi terapeuty. Prawie we wszystkich technikach MET

angażowana jest powięź. MET można stosować, gdy zaobserwujemy nadmierne napięcie mięśniowe,

przykurcze pochodzenia mięśniowego oraz łącznotkankowego, spastykę, osłabienie fizjologiczne

mięśni, miejscowy obrzęk, zastój żylny, ograniczenie ruchomości stawów wynikające z dysfunkcji

tkanek miękkich.

MET mogą być stosowane zarówno w ostrych stanach bólowych jak również u osób z problemami

przewlekłymi.

 

Myofascial Release (MR) -. Koncentruje się na pracy z systemem mięśniowo-powięziowym. Techniki

te poprawiają wewnętrzną ruchomość tkanek miękkich , szczególnie powięzi.

Aktywacja sił w technikach MR odbywa się w sposób bezpośredni i pośredni. Są one zarówno

pochodzenia wewnętrznego jak i zewnętrznego. Siły wewnętrzne wiążą się z fizjologicznymi ruchami

żywej tkanki(oddychanie, skurcze mięsni i itp.). Siły zewnętrzne związane są z dostarczaniem energii

mechanicznej wywieranej przez terapeutę poprzez nacisk, trakcję, skręcanie, rozciąganie, które w

odpowiedni sposób wpływają na tkankę miękką, zmieniając jej właściwości biomechaniczne oraz

wywierając wpływ na reakcje odruchowe. Celem jest osiągnięcie symetrycznego bezbólowego

zakresu ruchu systemu mięśniowo-szkieletowego.

 

Techniki Aktywnego Rozluźniania – likwidują nieprawidłowości w obrębie tkanki miękkiej, takie jak:

zrosty i sklejenia, nadmierny tonus mięśniowy, przykurcze mięśniowe i łącznotkankowe. Należą do

najefektywniejszych metod w likwidowaniu tych zaburzeń. Są one często łączone z technikami MR

czy też MET.

Technika polega na utrzymaniu stałego nacisku lub zablokowaniu tkanek, podczas gdy jednocześnie

wykonywane jest rozciąganie tkanki.

Istnieją trzy typy technik aktywnego rozluźniania

1. Pasywna: terapeuta utrzymuje nacisk na tkankę i sam porusza częścią ciała, którą ma rozluźnić.

Forma ta jest bardzo relaksująca i powoduje duże rozluźnienie

2. Aktywna: terapeuta wywiera nacisk a pacjent wykonuje ruch ciała w kierunku rozciągania. Jest ona

bardziej intensywna ale czasami lepiej tolerowana przez pacjenta, szczególnie w bólu (samokontrola

ruchu/bólu). Można ją połączyć z oporowaniem ruchu lub MET

3. W pozycji obciążenia stawu: jest bardzo efektywna w przywracaniu pełnej funkcji tkanek np. u

sportowców. Wykonuje się często w pracy ekscentrycznej. Powinna być wykonywana na końcu

procesu leczenia.

Home TERAPIA TKANEK MIĘKKICH
credit
© PhysioSport